Ondernemer en podcastmaker Peter Van Herbruggen heeft prostaatkanker

‘Ik kwam het ziekenhuis binnen als een gewone, gezonde man. Twintig minuten later stond ik op straat met het label “kankerpatiënt”, een label waar je nooit meer van af geraakt.’ 

Zeven jaar geleden voelde Peter van Herbruggen zich niet lekker en ging op consultatie bij zijn huisarts. Een bloedonderzoek maakte duidelijk dat er iets ernstigs aan de hand was. ‘Twee dagen later had ik een afspraak met een uroloog. Onderzoek wees uit: prostaatkanker. Na een biopsie werd mijn prostaat weggenomen. Behalve die operatie was er geen andere behandeling nodig.’

‘Ik had spierverlies en maakte tegelijk vetmassa aan. Je lichaam dijt dus uit. Ik werd ook bijzonder sentimenteel. Om het even wat ik las of zag, kon mij aan het huilen brengen. Heel mijn zelfbeeld als man stortte in elkaar.’

‘Je libido valt compleet tot nul terug, je krijgt nauwelijks nog een erectie en je kan enkel nog droog klaarkomen. Allemaal zaken waarover je samen met je partner moet kunnen en durven praten.’

‘Zodra de behandeling stopt, heb je een kans dat je lust deels terugkeert. De medische wereld kan daarbij helpen. Er zijn pillen, je kan een erectie oproepen via een pomp die bloed naar de penis brengt, je kan prothesen van de zwellichamen in de penis inplanten of je kan, zoals ik, injecties geven waardoor er bloed in de zwellichamen van de penis komt en je zo een erectie opwekt.’

‘Ik ben daar geen held in (lacht) maar ik heb het voordeel dat mijn vrouw Frie heel geduldig en tolerant is en in de zorg werkt. Ze heeft er geen moeite mee om die injecties te geven en ze weet dankzij haar professionele ervaring hoe en waar je die spuiten gebruikt. In alle eerlijkheid: vóór de hormoontherapie was seks impulsief, nu moet ik constant nadenken over mijn seksualiteitsbeleving.’

‘Ik ben er helemaal geen fan van, zoals je merkt (lacht). Maar ik denk en vrees dat ik niet anders kan. Ik weet nu dat mijn kanker niet meer volledig te genezen is, maar ik hoop dat die nog lang onder controle blijft. De kans dat de kanker over x aantal jaren weer opduikt, is reëel. Zoals ik er nu voor sta, kan je vermoeden dat mijn behandeling dan weer voor een deel uit hormoontherapie zal bestaan.’

‘Zeker. Een van mijn grotere klanten vroeg op de man af of ik alle afspraken en verplichtingen nog kon nakomen. Een langere windstilte was geen optie. Ik heb dan een groter bedrijf gevonden dat mijn bedrijf wilde overnemen met identiek dezelfde arbeidsvoorwaarden voor het personeel. Dat vond ik belangrijk. Ik ondertekende de overname in de cafetaria van het ziekenhuis (lacht).’

‘Ja, net toen ik daar met pensioen ging. Zoals ik al zei kreeg ik toen radiotherapie en hormoontherapie. En door een probleem met de verbinding van mijn blaas naar een van mijn nieren werd die nier weggehaald. Ik bleef een jaar thuis. Toen vroeg men mij om facilitymanager te worden in een raffinaderij in de Antwerpse haven. Dat was beter voor mij dan met pensioen gaan. Ik werk er nu al twee jaar, vier dagen per week. Ik heb de tijd van mijn leven.’

‘Als patiënt kan je zelf ook stappen zetten, daar ben ik zeker van. Je kan zoals ik een oncopsycholoog inschakelen voor waardevolle gesprekken. Je kan kine vragen, je kan bekkenbodemspieren oefenen tegen incontinentie. Je kan samenkomen met anderen met kanker. Kortom: je hoeft niet altijd te wachten om initiatief te nemen tot je dokter het zegt.’

• Luister naar Peters podcast