Joyce vond steun bij andere AYA’s

Hoewel Hodgkin voor velen onbekend is, voelde Joyce zich niet volledig verloren. Ze vertrouwde op de medische literatuur en vond een houvast in de statistieken. ‘Ik wist dat deze kanker goed behandelbaar is, zeker bij mensen van mijn leeftijd’, vertelt Joyce.  

Sneltrein

Al snel na de diagnose begon een intens behandeltraject. Eerst volgde een eicelpreservatie (het bewaren van de eicel voor een later moment), omdat de zware chemotherapie mogelijks tot onvruchtbaarheid kon leiden. Daarna volgden twee chemokuren waarbij Joyce drie tot vier dagen in opname moest. Tot slot kreeg ze nog dagchemo's.  

Vandaag is Joyce fysiek in herstel, maar de mentale strijd is nog niet voorbij. Sommige dagen voelt ze zich krachtig, andere dagen haalt de vermoeidheid haar in. ‘Het is raar, want je hoofd wil heel veel doen. Maar telkens bots je weer tegen die muur van je lichaam. Die zegt: “nee, ik heb rust nodig.” Het blijft zoeken naar de balans, hoe je je grenzen kunt verleggen maar ook voldoende rust toelaat.’  

Ondanks alles is Joyce nog altijd wie ze was voor haar ziekte. Positief, gedreven en klaar om het leven aan te gaan. ‘Ik ben vooral heel dankbaar dat ik het leven dat ik heb, mag leven.’