De kracht van leefstijl: Andries Van Hauthem

Andries Van Hauthem ontdekte in december 2024 een knobbel onder zijn oksel. Eerst dachten de artsen aan een ontstoken klier, maar uit een PET-scan en biopsie bleek dat het lymfeklierkanker was.

Tijdens de behandeling met chemotherapie voelde hij zich vaak leeg: hij kon niets meer, had geen geduld meer. ‘Ik maakte wel elke dag een wandeling. Dat ging eerst heel moeizaam. Zelfs als ik enorm traag wandelde, had ik weinig adem en een hoge hartslag. Maar het lukte me vrij snel om anderhalf uur te gaan wandelen in het tempo dat ik op dat moment aankon.’

Toen de chemo erop zat, kwam er een moeilijk moment. ‘Het voelde alsof ik nog maar halfweg was. Tijdens de behandeling had ik een soort missie. En ineens valt dat doel weg. Gelukkig weten de kinesisten die het oncorevalidatieprogramma in het ziekenhuis begeleiden perfect hoe ze de revalidatie moeten aanpakken: ernstig, maar met een optimistische insteek.’ 

‘We starten met oefeningen om conditie en spierkracht opnieuw op te bouwen, zoals trainen op de loopband of werken aan de stabiliteit van de romp (core stability). Daarnaast focussen we op evenwicht, bijvoorbeeld door op matten te oefenen. En er is zelfs geheugentraining: dan moeten we bijvoorbeeld onthouden wat er werd gezegd. Het programma is heel gevarieerd, ze bieden allerlei dingen aan waarmee ik thuis ook aan de slag kan.’

Het sociale aspect ervan is ook belangrijk. ‘We zijn met een groepje van een tiental revaliderende kankerpatiënten. Alle plichtplegingen kunnen worden overgeslagen. Ik ben geen grote babbelaar, maar dat zijn gesprekken die deugd doen. Soms zeggen mensen iets dat blijft hangen. Zo zei een vriendin eens: “Je kunt nog veel, ook als je denkt dat je geen stap meer vooruit kunt.” En daar had ze gelijk in, dat is echt zo gebleken.’