Multipel myeloom

Elke morgen knipoog ik naar mezelf
Zweefvliegen tussen verdriet en levenslust
Koen De Graeve, acteur-zanger
Lees het verhaal
Pijn lijden hoeft niet
Anne-Marie Fransen
Lees het verhaal
‘Ik durfde hem zelfs niet meer te knuffelen, zo breekbaar was hij’
Multipel myeloom (ziekte van Kahler) ontstaat doordat plasmacellen zich ongecontroleerd vermenigvuldigen in het beenmerg. Welke onderzoeken moet u ondergaan? Welke behandelingen zijn mogelijk? Hoe komt u in contact met lotgenoten? Waar vindt u steun?

Wat is multipel myeloom?

901 diagnoses multipel myeloom
op 68.216 kankerdiagnoses in 2016
(België)

De ziekte van Kahler is een vorm van kanker waarbij plasmacellen ongecontroleerd beginnen te groeien in het beenmerg. Het beenmerg is een weke substantie die zich in het binnenste van onze beenderen bevindt (vooral in wervels, ribben, bekken en borstbeen). Het staat in voor de aanmaak van rode bloedcellen, bloedplaatjes en witte bloedcellen. Er bestaan verschillende soorten witte bloedcellen. Daartoe behoren de plasmacellen. Wanneer de plasmacellen kankercellen worden, dan spreekt men van multipel myeloom of de ziekte van Kahler.

De normale functie van de plasmacel in het lichaam is de productie van antistoffen (eiwitten die het lichaam verdedigen tegen infecties). Wanneer deze plasmacel een kankercel wordt, produceert zij in de meeste gevallen ook een abnormaal eiwit dat kan worden aangetroffen in het bloed of de urine.

De normale beenmergcellen worden na verloop van tijd overwoekerd door de plasmacellen. Daardoor kunnen bloedarmoede (door een tekort aan rode bloedcellen), infectiegevaar en zeldzaam bloedingsneiging (door een tekort aan bloedplaatjes) ontstaan. De woekerende cellen tasten ook het normale botweefsel aan, waardoor er zwakke plekken in het skelet ontstaan. Die veroorzaken het belangrijkste symptoom van de ziekte, namelijk botpijn, en zijn meestal goed op röntgenopnamen of scanbeelden te zien.

De Stichting Kankerregister registreerde in 2016 in België 901 nieuwe gevallen van multipel myeloom of de ziekte van Kahler. De ziekte tast iets meer mannen (501 nieuwe diagnoses) aan dan vrouwen (400 nieuwe diagnoses) en komt vooral op latere leeftijd voor (ouder dan 60 jaar).

Voorkomen

U kunt niet vermijden dat u mogelijk kanker krijgt, maar u kunt wel een en ander doen om het risico op de ziekte te verkleinen: gezond eten en bewegen, verstandig omgaan met de zon en niet roken. Ook andere mogelijke kankerverwekkende stoffen komen aan bod: asbest, fijn stof, hormoonverstorende stoffen ... Lees hier alles over kanker voorkomen.

Onderzoeken

De volgende klachten of symptomen kunnen wijzen op multipel myeloom: botpijnen, bloedingsneiging, veelvuldige infecties, nierfunctieproblemen (eiwitafzetting kan de filterfunctie van de nier in het gedrang brengen) en een te hoog calciumgehalte in het bloed (door botafbraak) met klachten als verminderde eetlust, misselijkheid, braken en soms verwardheid. Deze symptomen wijzen echter niet altijd op kanker: er zijn veel andere ziekten met gelijkaardige symptomen. Als u met een of meer van de hiervoor genoemde klachten bij uw huisarts komt, zal deze u eerst lichamelijk onderzoeken. Vervolgens zal hij of zij waarschijnlijk een oriënterend bloed- en urineonderzoek voorstellen.

Zo nodig verwijst uw huisarts u naar een hematoloog. Deze specialist zal meer uitgebreid onderzoek doen om vast te stellen of de klachten veroorzaakt worden door multipel myeloom.

Aanvullend onderzoek begint meestal met een uitgebreidere bloedanalyse en een beenmergonderzoek. Voor het beenmergonderzoek zijn een punctie en een biopsie nodig. Bij een punctie wordt met een naald beenmerg weggenomen uit het borstbeen of de rand van het bekken, voor een biopsie wordt een stukje bot uit de bekkenrand verwijderd. Uiteraard gebeuren deze onderzoeken onder lokale verdoving. Bij een myeloom worden meestal meer dan 10% zieke plasmacellen gevonden. Beenmergonderzoek is ook nodig om de chromosomen of het genetisch materiaal van de plasmacellen te kunnen onderzoeken. Hieruit kan men belangrijke informatie halen over het verdere verloop van de ziekte.

Het eerste oriënterende botonderzoek gebeurt vaak nog aan de hand van klassieke röntgenopnamen, maar wordt meer en meer aangevuld door een CT- of een MRI-scan. Bij een CT-scan (computertomografie) worden zeer gedetailleerde röntgenfoto’s van het lichaam genomen. Een MR-scan of MRI (magnetic resonance imaging) is een scan waarbij met een sterke magneet beelden van het inwendige van het lichaam gemaakt worden. Beide scans kunnen wijzigingen in de botstructuur opsporen en het aantal botletsels en hun omvang nauwkeurig meten.

Stadia

Aan de hand van de hierboven beschreven onderzoeken kan de arts het stadium van de ziekte vaststellen. Voor multipel myeloom bestaan er twee verschillende stadiëringssystemen:

  • De Salmon- en Durie-classificatie: men houdt rekening met het al dan niet aanwezig zijn van bloedarmoede, de calciumwaarden, de skeletaantasting, de hoeveelheid abnormaal eiwit in het bloed en/of de urine en de nierfunctie. Deze classificatie wordt niet vaak meer gebruikt.
  • Het International Staging System (ISS): een modernere aanpak, waarbij men de waarde van twee bijzondere eiwitten (het beta-2-microglobuline en het albumine) gebruikt om de ernst van het myeloom in te schatten.

In beide gevallen worden drie stadia onderscheiden. Ze worden aangeduid met Romeinse cijfers van I (beginstadium) tot en met III (vergevorderd stadium) en zijn van belang voor de prognose.

Daarnaast is het genetisch onderzoek van de zieke plasmacellen ook een belangrijke test om het verloop van de ziekte te voorspellen.

Moeilijkheden met uw verzekering als (ex-)kankerpatiënt?

Deel uw ervaring en word zo deel van de oplossing

Behandelingen

Tot vandaag is het over het algemeen niet mogelijk om patiënten met multipel myeloom te genezen. De behandeling heeft als doel de ziekte terug te dringen en de klachten te verminderen.

De meest toegepaste behandeling van de ziekte van Kahler is een behandeling met medicijnen. Soms wordt gekozen voor bestraling (radiotherapie) of een combinatie van bestraling en medicijnen. Jongere patiënten (tot 65 en soms tot 70 jaar) krijgen meestal in de loop van hun behandeling een stamceltransplantatie met eigen cellen (autologe stamceltransplantatie). Hun vooraf afgenomen stamcellen worden dan na een behandeling met een hoge dosis chemotherapie teruggegeven.

De behandelend arts zal op een goed gekozen ogenblik een van deze behandelingen of een combinatie ervan adviseren, afhankelijk van het stadium waarin de ziekte zich bevindt, de algemene conditie en leeftijd van de patiënt.

Als patiënt hebt u recht op correcte informatie over de behandelingsmogelijkheden en duidelijke uitleg over de voordelen, bijwerkingen, risico’s en kosten van de behandelingen, vooraleer u uw toestem¬ming geeft. Aarzel niet uw arts vragen te stellen. Bij twijfel kan ook een tweede mening van een andere specialist verhelderend en nuttig zijn.

Forum

Re: Hödkinglymfoom

dag Rozarta,
hopelijk verloopt alles goed, alvast veel sterkte.
bij mijn echtgenote is net voor kerst ook een kwaadaardig lymfoom vastgesteld, we schrokken natuurlijk, ze is  47j. maar als ik lees van je dochter van 13 jaar, staat er blijkbaar geen leeftijd hierop.
wij starten volgende week met de eerste chemo.
ik ben zelf ook heel ongerust en was  hier ook op zoek naar de ervaringen van anderen hierover
steeds uitgaan van elk positief signaal, hoe klein ook en het dag per dag nemen en vooral sterk zijn voor elkaar is de boodschap.
mvg,

Re: Partner met ALL

Super dat het met jou goed gaat, het is je zo gegund! Mijn man is nu klaar met zijn 2e kuur. We hebben kerst en oudejaar samen kunnen vieren. Ondertussen ben ik bevallen van een zoontje Gust. Beetje de pech dat ik complicaties had/heb na de bevalling... Ik hoop toch nog steeds iets van Annelies te horen...met goed of slecht nieuws...het is zo hard...dag per dag...