Zelfstandig kinesitherapeut Ellen kreeg borstkanker

Ellen heeft sinds 2000 een praktijk als zelfstandig kinesitherapeut, met een specialisatie in lymfedrainage. Onder haar klanten heeft ze veel borstkankerpatiënten die na de behandeling last hebben van lymfoedeem, een ophoping van vocht, vaak in de arm. ‘Ineens stond ik ook aan de andere kant. Ik besef nu nog meer dan vroeger hoe moeilijk het traject is van ziek-zijn en herstel en hoe ingrijpend de confrontatie is met beperkingen waardoor je je beroep niet meer kan uitvoeren zoals vroeger.’

Na de borstkankerdiagnose in januari 2022 werd Ellen gedurende zes maanden behandeld met zware chemo. Nadien volgden een operatie en bestralingen. Nu krijgt ze nog hormoontherapie. ‘Onmiddellijk na de diagnose was het duidelijk dat ik absoluut wilde blijven werken. Ik doe mijn werk graag en zorg zeer graag voor mensen. Zeker de vele patiënten die ik al lang behandel wegens chronische klachten of een chronische ziekte wilde ik niet in de steek laten. Al gauw bleek dat voltijds aan de slag blijven niet zou lukken, ik botste op mijn grenzen.’

‘Het ligt in mijn karakter om alles goed te willen doen en over alles controle te hebben – een goede mama zijn, een goede partner, een goede zorgverlener – maar dat lukte niet meer. In mijn praktijk heb ik het honderden keren gezegd aan mijn patiënten: zorg voor jezelf. Dat op mezelf toepassen, was niet vanzelfsprekend. Ik ben enkele keren ver over mijn grenzen gegaan door er toch weer van alles bij te nemen. Als het hele traject me iets heeft geleerd, dan is het wel hoe kwetsbaar ik kan zijn. Ik heb moeten afbouwen, in mijn werk maar ook in mijn vriendschappen. Ik moet mezelf veel meer dan vroeger in bescherming nemen.’

Als zelfstandige heeft Ellen al vijftien jaar een verzekering gewaarborgd inkomen, waarmee je een extra vergoeding kan krijgen bovenop de (lage) ziekte-uitkering van het ziekenfonds. Tijdens de chemotherapie kreeg ze probleemloos een halftijdse uitkering. Maar toen ze na de chemo en vlak voor de operatie veertien dagen volledige rust wou nemen, ging het fout. ‘Preventieve rust is niet gedekt door de verzekering, zo werd me in een brief meegedeeld. Ik moest tot de dag voor de operatie blijven werken. Toen ik die brief uit de bus haalde, heb ik staan wenen op de oprit, ik vond het zo onrechtvaardig.’

‘Gelukkig kan ik rekenen op een zeer patiëntgericht medisch team. Weer formuleerde de oncoloog een antwoord op de brief. Op basis daarvan herzag de verzekeraar zijn beslissing.’ Die onaangename ervaring zette Ellen ertoe aan haar contract gewaarborgd inkomen eens goed te lezen. Ze zag er tot haar ontzetting dat halftijdse arbeidsongeschiktheid maar gedurende een jaar wordt goedgekeurd. ‘Ik heb er nachten niet goed van geslapen. Na contact met de verzekeraar is me gezegd dat er toch geen beperking in de tijd op staat. Voorlopig loopt de uitbetaling inderdaad door, maar de angst blijft dat ze op een bepaald moment kan worden geschrapt.’

Voor het uitpluizen van haar contract gewaarborgd inkomen kon Ellen rekenen op de hulp van een coach van Rentree, een gratis dienstverlening voor wie vragen heeft over werken tijdens of na kanker. ‘Eigenlijk kon ik geen beroep meer doen op die hulp omdat ze net voordien was afgeschaft voor zelfstandigen, maar gelukkig kwam ik terecht bij een coach die buiten de strikte grenzen van haar opdracht wilde denken. Ze zorgde er ook voor dat ik gedurende twee jaar een Vlaamse premie individueel maatwerk ontvang omdat ik door mijn ziekte gedwongen ben minder te werken. Die procedure was zo omslachtig dat het zonder haar nooit was gelukt.’

‘Uit de ervaringen met het ziekenfonds, de verzekeraar gewaarborgd inkomen en de Rentreecoach leerde ik dat je zelf het initiatief moet nemen, mondig moet zijn en het geluk moet hebben om bij de juiste mensen terecht te komen die met je willen meegaan. Maar dat vraagt allemaal zoveel energie die je absoluut nodig hebt voor je behandeling en herstel, en het brengt zoveel onnodige stress en zorgen mee. Dat moet toch beter kunnen.’

Om de privacy van de getuige te beschermen, gebruiken we een fictieve naam.