‘De operatie vond plaats in België maar voorts had ik het geluk om de verdere behandeling en het genezingsproces te kunnen ondergaan in Zwitserland, waar ik sinds een jaar of vijftien woon. Ik heb er een ziekteverzekeringsfonds dat me prima heeft begeleid en al het papierwerk uit handen heeft genomen. Zwitserland is trouwens waar mijn familiale roots liggen: de familienaam Rieder is er courant. Bovendien is het een plek waar de levenskwaliteit zoveel hoger ligt dan in België. Je hebt er, bijvoorbeeld, schone lucht. Ik kon er wandelen, genieten van de rust, herstellen. De locatie heeft me zonder twijfel geholpen bij het herstelproces. Ik kijk met immense bewondering naar mensen die zo’n ziekte moeten bekampen terwijl ze in een klein appartement wonen in een stad met slechte lucht. Dat is een lijdensweg. De sociaal-economische draagkracht van de patiënt is naar mijn aanvoelen een bijzonder belangrijke maar vaak over het hoofd geziene factor in de kansen op genezing.’
‘Daarom vraag ik aan het beleid om kankerpatiënten tijdens hun genezing een aangenaam, comfortabel leefkader aan te bieden. Kanker is een zware ziekte en een epidemie: laten we alsjeblief als samenleving investeren in voorzieningen waarin de patiënten er bovenop kunnen komen.’
‘Kanker is sowieso een ziekte die je failliet maakt – zeker als zelfstandige. Je kan niet werken, je spaarcenten verdwijnen als sneeuw voor de zon en je weet niet hoe lang dat gaat duren. Als je geen familiale steun krijgt en je geen private oorlogskas hebt, dan is kanker een regelrechte aanslag op je welvaart. Ik vind dat een onderschat aspect aan de ziekte.’
