Uitlaatklep - Jonas en zijn zus Merel maakten een wandelpodcast over hun mama

Toen de moeder van Jonas en Merel Calders in 2015 hoorde dat ze ongeneeslijk ziek was, overwoog ze om haar kinderen brieven of ingesproken videoboodschappen na te laten. Woorden die ze zouden kunnen lezen of beluisteren op belangrijke momenten in hun leven. Ze droeg dat idee lang met zich mee, maar uiteindelijk liet ze het los.

‘Ze wilde ons vooral beschermen’, vertelt Jonas. ‘Ze was bang dat zulke boodschappen ons telkens opnieuw met het verlies zouden confronteren. Het ontroert ons hoe ze ook nog voor ons wilde zorgen na haar dood. Maar soms voelen we hoe waardevol haar woorden hadden kunnen zijn. Op belangrijke momenten denken we sowieso aan haar.’

‘Vanuit mama’s idee groeide bij ons het verlangen om haar verhaal te vertellen. We zochten naar een vorm die dicht bij haar leven stond. Een podwalk door Gent leek ons de ideale manier. Mijn zus en ik stippelden een wandeling van zeven kilometer uit langs plekken die belangrijk waren voor onze moeder. Op haar verjaardag eind november volgden zeventig mensen de route op eigen tempo met een boekje vol QR-codes.’

‘Op verschillende locaties luisterden de deelnemers naar audiofragmenten ingesproken door mensen die mama het liefste zag. Zo vertelde onze grootvader op de Brabantdam over mama’s kindertijd. Aan campus Ledeganck haalde haar hartsvriendin herinneringen op aan hun studententijd en bij het Sint-Pietersstation vertelde papa hoe hij mama had leren kennen. In het Citadelpark namen mijn zus en ik het woord. We vertelden over de emotionele rollercoaster die haar ziekte en overlijden teweegbrachten.’

‘Het verlies van mama had een grote impact op mijn zus en mij. We waren jong (Jonas was toen 18 jaar, Merel 16, red.), en plots moesten we leren omgaan met verlies, gemis en verandering. Intussen hebben Merel en ik weer houvast gevonden. We behaalden een diploma, vonden een lief en maakten nieuwe vrienden die nooit het geluk hebben gehad onze moeder te ontmoeten. Toch wilden zij haar graag leren kennen. De podwalk werd warm onthaald en raakte veel deelnemers. De meest aangrijpende reactie kwam van papa: hij huilde toen hij de opnames voor het eerst hoorde en speelde ze een weeklang elke dag opnieuw af.’