‘Ik was door mijn ziekte een gesloten persoon geworden’, zegt Eridona. ‘Je zit thuis en er is niemand die je echt begrijpt. Ik belandde zo in een zwart gat. Tijdens de vakantieweek heb je contact met leeftijdsgenoten die hetzelfde meemaken. Daardoor ben ik weer opengebloeid. Die herkenning maakt alle verschil. Je hebt het begrip en de steun van lotgenoten echt nodig.’
Kiana haalt veel uit de ontmoetingen met lot- en leeftijdgenoten. ‘Het is de combinatie van een luisterend oor, ontspanning en samen leuke dingen doen. Zonder die ontmoetingen zou het veel moeilijker zijn om uit dat zwarte gat te komen.’ Eridona bloeide open tijdens de vakantieweek. ‘Het is een plek waar je elkaar compleet begrijpt. Als je moe bent, kijkt niemand daar vreemd van op. Het is ook heel fijn om even vrij te zijn, weg uit het ziekenhuis. Een plek waar je helemaal jezelf kunt zijn.’
