De uitlaatklep van Miche Van den Broeck

‘Bij het zien van die tekeningen dacht ik, waarom probeer ik dat eens niet opnieuw? Ik zocht een nieuwe bezigheid, want schilderen lukt me niet meer, vooral door mijn slecht vergezicht. Maar mandala’s tekenen gaat prima. Ik vertrek altijd vanuit de Flower of Life, een bloemvormige mandala-geometrie die de verbondenheid van alle leven als metafoor symboliseert. Het basispatroon vind je online. Ik werk die vorm uit met bijkomende lijnen en patronen en kies vier of vijf kleuren die mooi met elkaar in evenwicht zijn. Daarna kleur ik alles zorgvuldig in. Met één mandala ben ik al gauw acht uur zoet.’

‘In de achtergrond zet ik relaxerende muziek op, afhankelijk van het werk van dat moment. Ben ik bijvoorbeeld met herfsttinten bezig, dan brengt de klank van de didgeridoo (een blaasinstrument, red.) mij helemaal in de juiste stemming. Op andere momenten zorgen mantra’s of oosterse sitarmuziek voor de juiste sfeer.’

‘Als ik met een mandala bezig ben, pieker ik niet over de kanker en over hoeveel jaren ik nog heb. Mijn gedachten raken dan meer in balans. Ook de pijn van mijn laatste operatie voel ik dan minder. Ik kom opnieuw een beetje in mijn kracht en begin in mijn hoofd weer plannen te maken. Het is fijn om zo helemaal tot rust te komen.’