Ik besloot uiteindelijk hulp in te schakelen en nam deel aan het revalidatieprogramma Revivo van het AZ Maria Middelares in Gent. Ik was er niet in behandeling geweest, maar kon toch instappen. Het programma is een combinatie van fysieke en mentale begeleiding. En zo kwam ik terecht bij een groep lotgenoten van alle leeftijden die samen trainden om 10 kilometer te lopen. We hadden allemaal hetzelfde doel voor ogen: niet bij de pakken blijven zitten en vooruit gaan! Praten over het verleden kon voor wie daar nood aan had, maar het moest niet. Wat voor mij echt een pluspunt was want ik was het beu om erover te babbelen.
Ons doel hebben we ondertussen samen behaald. Dat had ik vooraf nooit gedacht. Had je me bij het begin verteld dat ik acht maanden later een uur en twintig minuten aan één stuk zou lopen ... ik zou je zot verklaard hebben! (Ik kon bij het begin amper één minuut lopen.) Op den duur kreeg ik zo veel voldoening dat ik ook andere sporten van onder het stof haalde (squash, bootcamp, zwemmen, fietsen ...). Vandaag sport ik toch weer minstens een uur per dag, mits de nodige rustdagen natuurlijk.
Het grootste keerpunt in mijn revalidatie kwam er toen ik de juiste psychologische begeleiding vond. Dankzij die hulp durf ik vandaag te zeggen dat kanker mijn leven niet meer beïnvloedt. Het was een moeilijke zoektocht om iemand te vinden met de ervaring om (ex-)kankerpatiënten te begeleiden. Via Revivo ben ik bij de juiste psychologe terechtgekomen.