Embolisatie via een slagader bij leverkanker

Er bestaan twee soorten transarteriële leverembolisatie:

• Bij een transarteriële chemo-embolisatie (TACE) sluit de arts de bloedtoevoer naar de tumor af (embolisatie). Daarna brengt de arts in de leverslagader (transarterieel) kleine bolletjes in die gevuld zijn met chemotherapie. Die bolletjes blijven vastzitten in de kleine bloedvaatjes van de tumor. Omdat de tumor geen bloed meer krijgt, wordt de toevoer van zuurstof en voedingsstoffen gestopt. Tegelijkertijd komen de medicijnen langzaam vrij uit de bolletjes, waardoor de kankercellen worden vernietigd.
• Bij een transarteriële radio-embolisatie (TARE) spuit de arts via de leverslagader (transarterieel) radioactieve bolletjes in en rond de tumor. Die bolletjes lopen vast in de allerkleinste bloedvaatjes en geven daar straling af. Op die manier wordt de tumor van binnenuit bestraald. De straling blijft nog enkele maanden werkzaam (niet schadelijk voor de omgeving), meestal tot een drietal maanden na de behandeling. Die behandeling wordt daarom ook wel selectieve interne radiotherapie (SIRT) genoemd.  

Beide vormen vinden plaats onder plaatselijke verdoving met een korte opname. 

Na chemo-embolisatie (TACE) kunnen klachten optreden zoals misselijkheid, pijn, koorts en vermoeidheid (voornamelijk in de eerste 48-72 uur). Na radio-embolisatie (TARE/SIRT) is vermoeidheid de meest voorkomende klacht. Soms werkt de lever tijdelijk minder goed, wat kan leiden tot geelzucht of vocht in de buik (ascites).

De meeste klachten zijn tijdelijk en verdwijnen vanzelf. Vermoeidheid kan wel enkele weken aanhouden. Je arts bespreekt met je welke klachten mogelijk zijn en hoe je er het beste mee omgaat.