Doelgerichte therapie bij eierstokkanker

Voor vrouwen met epitheliale eierstokkanker zijn er PARP-remmers. Die medicijnen zorgen dat kankercellen de schade aan hun DNA niet meer kunnen herstellen, waardoor ze afsterven. Voorbeelden van PARP-remmers zijn olaparib (merknaam Lynparza), niraparib (Zejula) en rucaparib (Rubraca). PARP-remmers worden ook PARP-inhibitoren of polymerase-inhibitoren genoemd.

Andere doelgerichte medicijnen zijn de angiogeneseremmers. Die gaan de vorming van nieuwe bloedvaten tegen, waardoor de toevoer van zuurstof en voedingsstoffen naar de kankercellen onderbroken wordt. De kankercellen worden als het ware ‘uitgehongerd’ en hun groei valt stil. Bij eierstokkanker wordt bevacizumab (merknaam Avastin) gegeven.

Het onderzoek naar het DNA en andere eigenschappen van kankercellen en de ontwikkeling van doelgerichte medicijnen zijn volop in evolutie. Daardoor komen er regelmatig nieuwe medicijnen bij. Je arts zal uitleggen of je in aanmerking komt voor een van die medicijnen. 

Bij doelgerichte therapie verschillen de bijwerkingen per medicijn. Ook je conditie en je leeftijd spelen een rol. Doelgerichte medicijnen hebben andere nevenwerkingen dan de klassieke bijwerkingen van chemotherapie. Ze werken doelgerichter in op de kwaadaardige cellen en tasten minder gezond weefsel aan.

Elk medicijn heeft specifieke mogelijke bijwerkingen. PARP-remmers en angioneseremmers veroorzaken bij de meeste patiënten vrij weinig bijwerkingen. Je arts of een verpleegkundige geeft je daarover op voorhand meer uitleg. Bespreek zelf ook op tijd problemen of symptomen met je arts. Die kan jou raad geven hoe je er het best mee omgaat.