Immunotherapie bij chronische lymfatische leukemie

Monoklonale antilichamen of monoklonale antistoffen worden aangemaakt in een laboratorium en herkennen eiwitten op kankercellen. De monoklonale antilichamen binden zich aan die eiwitten en doden de kankercellen, rechtstreeks of onrechtstreeks. Een andere naam voor die behandeling is monoklonale antilichaamtherapie.

Voorbeelden van monoklonale antilichamen die gebruikt worden bij chronische lymfatische leukemie zijn obinutuzumab (Gazyvaro) en rituximab (MabThera).

De ontwikkeling van immutherapie is volop in evolutie. Daardoor komen er regelmatig nieuwe medicijnen bij. Je arts zal uitleggen of je in aanmerking komt voor een van die medicijnen. 

Of en welke bijwerkingen je krijgt, hangt onder andere af van de soort immunotherapie en van je individuele gevoeligheid. Soms heb je geen of weinig bijwerkingen, maar soms is een ziekenhuisopname nodig voor opvolging en behandeling. De bijwerkingen zijn te wijten aan je harder werkend immuunsysteem. Dat kan bijvoorbeeld leiden tot rillingen, koorts, kortademigheid, huidafwijkingen, diarree, gewrichtspijn, extreme vermoeidheid …

Je arts of een verpleegkundige geeft je op voorhand uitleg over mogelijke bijwerkingen. Het is bij immunotherapie erg belangrijk dat je alle bijwerkingen meteen signaleert. Als je er op tijd bij bent, zijn ze meestal goed en snel te behandelen.

Elk medicijn heeft specifieke mogelijke bijwerkingen. Je arts of een verpleegkundige geeft je daarover op voorhand meer uitleg. Bespreek zelf ook op tijd problemen of symptomen met je arts. Die kan je raad geven hoe je er het best mee kunt omgaan.