Chemotherapie bij huidkanker (melanoom)

Als een melanoom al is uitgezaaid bij de diagnose, wordt er soms niet geopereerd maar onmiddellijk voor een behandeling met medicijnen gekozen. Afhankelijk van het type melanoom kan dat immuuntherapie, doelgerichte therapie of chemotherapie zijn.

De naam ‘chemotherapie’ verwijst naar de kuur met geneesmiddelen die kankercellen vernietigen of de groei ervan remmen. Deze celdelingremmende medicijnen (cytostatica) worden meestal rechtstreeks in de bloedbaan gebracht met een injectie of met een infuus, zodat ze zich in beide gevallen in het hele lichaam verspreiden en ook kankercellen in uitzaaiingen op afstand kunnen bereiken. Niet alle kankercellen zijn even gevoelig voor dezelfde medicijnen. Daarom wordt soms een combinatie (een ‘cocktail’) van cytostatica voorgeschreven.

Vaak wordt voor de toediening van chemotherapie onder plaatselijke verdoving ter hoogte van het sleutelbeen een poortkatheter ingeplant (voluit een subcutane veneuze poortkatheter, beter bekend onder de merknaam Port-a-cath). Een poortkatheter maakt het mogelijk om op een eenvoudige manier regelmatig gedurende langere tijd cytostatica en andere medicijnen en vloeistoffen toe te dienen. Zo’n katheter is voor de patiënt comfortabeler omdat er niet telkens een ader gezocht moet worden in de arm. Het aanprikken van de poort gebeurt meestal vlotter. Een poortkatheter heeft ook nadelen. Zo kan de katheter ontsteken of verstoppen. Uw arts kan uitleggen waarom een poortkatheter in uw geval wel of niet aangewezen is.

Geïsoleerde lidmaatperfusie (isolated limb perfusion) is een vorm van chemotherapie die soms gebruikt wordt voor melanomen op armen of benen. Tijdens een operatie wordt de arm of het been afgesloten van de bloedcirculatie van de rest van het lichaam. Een hart-longmachine pompt dan bloed met een grote hoeveelheid cytostatica door de arm of het been. Zo kan plaatselijk een heel hoge dosis cytostatica gegeven worden, zonder dat het hele lichaam eraan blootgesteld wordt.

Bijwerkingen

Chemotherapie tast behalve de kankercellen ook gezonde cellen aan. Daardoor kunnen er tijdelijk bijwerkingen optreden: vermoeidheid, misselijkheid en braken, verminderde eetlust, haaruitval, een ontstoken mond, een verhoogde kans op infecties door een tekort aan witte bloedcellen, een doof of slapend gevoel en/of tintelingen in de handen en voeten ... Ze verschillen van persoon tot persoon, en hangen onder andere af van de soort medicijnen, de hoeveelheid medicijnen en de duur van de behandeling. Om klachten zoals misselijkheid en braken tegen te gaan, wordt meestal preventief al de gepaste medicatie opgestart, die zo nodig tijdens de behandeling kan worden aangepast. Na de behandeling verdwijnen de meeste bijwerkingen. Bepaalde bijwerkingen kunnen echter maanden of jaren blijven aanslepen, bijvoorbeeld vermoeidheid, verminderde weerstand, smaakveranderingen, doof gevoel in de vingers ... Meld bijwerkingen altijd aan uw behandelend arts die u raad kan geven hoe u er het best mee omgaat.

Meer informatie

Forum

Re: GIST tumor

Hi Marleen,
weet je al iets meer van contactdag.
Lieve groetjes
                          Joëlle

blaaskanker

Hallo, wil je medisch onderzoek helpen? Ik werk voor een vertaalbureau, ik heb je hulp nodig om een medische vragenlijst over blaaskanker te herlezen. Het doel is om de vragenlijst te verbeteren, omdat deze zal worden gebruikt voor klinische studies. Het doel is om een nieuwe behandeling voor deze ziekte te vinden. Er is 35 euro voor je tijd. Dankjewel.