De uitlaatklep van Ann Soete

‘Ik zing van mijn dertiende en doe dat het liefste in groep. De kracht die uitgaat van samenzang maakt me vrolijk en emotioneel tegelijkertijd.’

‘In 2017 kreeg ik de diagnose borstkanker. Ik moest een operatie en chemo- en radiotherapie ondergaan. Ik gaf op dat moment voltijds les, maar ik legde na het nieuws noodgedwongen voor meer dan een jaar het werk neer. Naar de koorrepetities – twee keer per week – bleef ik bijna de hele tijd gaan. Ze werden mijn houvast in een periode die door ziekte gedomineerd werd. Ik keek er daardoor nog meer naar uit dan vroeger.’

‘Na een repetitie kwam ik altijd met een dubbel gevoel naar huis. Ik was moe van het zingen, maar tegelijkertijd gaf het koor mij energie. Ik kreeg er veel mentale steun van de andere koorleden. Als je meer dan 20 jaar lid bent, dan kan je spreken van echte en hechte vriendschappen.’

‘Het repertoire van de koren waarin ik zing, is heel verscheiden. We brengen Nederlandstalige nummers, popsongs, musicalliederen, filmmuziek. Maar gospels zijn mijn favoriete genre. Dat zijn religieuze meerstemmige liederen die de zwarte slaven uit staten in het zuiden van de VS vroeger zongen. Er zijn de vrolijke jubilees waarop gedanst wordt, maar ook de treurige gospels.’