Waar haal ik die pretentie van bijna-onsterfelijkheid trouwens vandaan? Uitgerekend ik zou beter moeten weten, al zit er wel een logica in de manier waarop mijn door emotie gedreven intelligentie werkt. Want die borstkanker heeft 18 jaar geleden de vechter in mij wakker gemaakt waardoor me, myself and I zelfs wat overmoedig werd. Is dat een goede verontschuldiging?
Nu ik eraan denk: tijdens mijn behandeling lag ik al evenmin van een bucketlist wakker. Wat zou ik er trouwens op gezet hebben? Een helikoptervlucht door de Grand Canyon of boven de baaien van Bora Bora? Een rumcocktail drinken op het strand van Montego Bay? Een nachtelijke wandeling langs de tempels in Kyoto? Neen, hoor. Ik durfde toen helemaal geen grote plannen maken. Nog goed dat dat mijn specialiteit niet was.
Van één iemand had ik een tulpenbol gekregen. 'Plant die in de grond' zei hij. 'En misschien twijfel je er nu aan maar je zal die bloem volgende lente zien bloeien.' Dáár dacht ik aan. Mijn hele bucketlist was dus beperkt tot één item: die rode tulp zien gedijen. Mijn wens kwam uit, de tulp floreerde en ik ook. Zonder lijstje.
