Bij onverwacht overleven grijp je vergeefs naar een passend kaartje nu ‘beterschap’ niet meer opgaat. Onbedoeld worden zieke doorlevers in de hoek gezet. Wat jij tegenwoordig doet? ‘Ik zit ziek thuis’ is het enige antwoord waarbij begripvol wordt geknikt. Thuis, in dat hoekje van kapot. Je mag er soms even uit. Naar de wachtkamer. Daar is begrip voor. Maar het strand? Jij was toch ziek?
Doorleven met een ernstige ziekte komt gelukkig steeds meer voor. Hoog tijd dat zieke én gezonde mensen leren omgaan met deze fantastische vooruitgang. We moeten samen woorden vinden voor een heel nieuwe levensfase buiten de cyclus van school, werk en pensioen. Samen woorden vinden om samen te zijn. Ook op het strand.
Omdat je onbegrip het best tik voor tik kunt kapotslaan, lijken nieuwe wensen mij een mooie eerste slag. Denk aan berichten van de chronisch zieke: ‘Onverwacht overleefd: graag bloemen en kransen’ of ‘Na een lang ziekbed sta ik er weer naast’. En natuurlijk kaartjes voor de chronisch zieke. Waarom heeft de kiosk wel het kaartje ‘Veel geluk met je nieuwe job, deel succes’ en niet eentje met ‘Veel geluk zonder job, deel verdriet’?
Rondkijkend zie ik pensioenkaarten met ‘Geniet! ‘Niksen mag!’ Wat had ik graag zo’n kaartje gekregen. Het begin van een goed gesprek. Wat jij nu doet? ‘Ik geniet. Niksen mag.’
