Is het mogelijk om een tolk in te schakelen bij een gesprek met een arts?

• Een sociaal tolk is een erkende, opgeleide tolk. Als patiënt of naaste kan je die niet zelf aanvragen. Alleen zorgverleners kunnen een sociaal tolk oproepen. De zorgverlener of het ziekenhuis of wijkgezondheidscentrum betaalt de vergoeding. Dat blijkt voor sommige zorgverleners een drempel om een sociaal tolk in te zetten, vooral als ze niet in een ziekenhuis of wijkgezondheidscentrum werken.
• Een intercultureel bemiddelaar heeft als taak de communicatie te verbeteren tussen hulpverleners en patiënten met een migratieachtergrond en hun familie, en ook bij doven en slechthorenden die zich uitdrukken in gebarentaal. Ook een intercultureel bemiddelaar kan je als patiënt of naaste niet zelf aanvragen. Alleen zorgverleners kunnen dat doen. Sommige ziekenhuizen en wijkgezondheidscentra hebben zelf intercultureel bemiddelaars in dienst, andere schakelen externe intercultureel bemiddelaars op afstand in (via video). Ook wijkgezondheidscentra en huisartsen kunnen een beroep doen op externe intercultureel bemiddelaars. De overheid betaalt de vergoeding.
• De meeste ziekenhuizen hebben ook een interne lijst van informele tolken. Dat zijn ziekenhuismedewerkers die meerdere talen spreken en kunnen optreden als tolk. Ze kunnen alleen ingezet worden als het gaat over niet-medische, niet-gevoelige boodschappen of de dagelijkse, praktische zaken van de zorgverlening. Het risico bestaat immers dat de informele tolk niet correct of onvolledig vertaalt of dat taboeonderwerpen niet besproken worden.

In het ziekenhuis kun je als patiënt taalbijstand vragen via je arts, de verpleegafdeling waar je verblijft, de dienst sociaal werk of de dienst interculturele bemiddeling.