Wat met seksualiteit na een borstkankerbehandeling?

Ik wil mijn partner graag aanraken, maar ik heb weinig zin om te vrijen. Dus ik vermijd contact, want ik wil hem niet teleurstellen. Maar mijn borstkankerbehandeling is nu toch al lang achter de rug, het kan zo eigenlijk niet langer dat we als broer en zus naast elkaar leven …

Het is normaal dat u uw seksualiteit anders ervaart na een behandeling voor borstkanker. U heeft nu behoefte aan lichamelijke aandacht en knuffelen. Die intimiteit met uw partner is een heel belangrijk onderdeel van uw relatie. Begin pas weer met seksueel contact als u daar zelf echt aan toe bent. 

Na de confrontatie met kanker is alles anders, dus ook op seksueel gebied moet u als het ware weer van voor af aan beginnen - net als in uw puberteit - en dat kost tijd. Probeer eerst om uw eigen lichaam opnieuw te ontdekken en na te gaan welke mogelijkheden er zijn. Bedenk wat uw wensen en verlangens zijn over intimiteit en seksualiteit. Ga voor uzelf na of u er sinds de ziekte anders over bent gaan denken. Bespreek de veranderingen met uw partner. Ga ook na wat hetzelfde is gebleven. Neem eens uitvoerig de tijd om die dingen bij uw partner te doen die hij prettig vindt; en vraag van hem hetzelfde. Je wensen en verlangens verwoorden is meestal erg moeilijk – maar het is na een behandeling voor kanker vaak wel noodzakelijk dat u erover spreekt. (Vereniging van Integrale Kankercentra)

Meestal komt het verlangen naar seks geleidelijk weer terug als uw lichamelijk en psychisch herstel vordert. Als de zin om te vrijen niet zomaar terugkomt, kan het goed zijn om te vrijen vanuit een andere motivatie:

  • omdat uw partner het graag wil
  • voor het welzijn van uw relatie
  • om te zien of alles nog ‘werkt’
  • uit nieuwsgierigheid
  • omdat u zich weer ‘normaal’ wilt voelen
  • omdat u graag wilt klaarkomen

Vrijen en intimiteit ervaren kan de zin en de seksuele reactie van uw lichaam weer aanscherpen – ook al was de zin er niet spontaan. Als u er samen met uw partner niet uit geraakt, aarzel dan niet om psychologische of medische hulp te zoeken.