Helpt het om je gevoelens van je af te schrijven?

Ik praat wel over mijn ziekte en mijn gevoelens, maar ik voel me daar toch wat ongemakkelijk bij. Iemand raadde mij aan om eens te proberen alles op te schrijven. Wat denken jullie daarvan?

Iedereen zoekt op zijn manier naar een bij hem of haar passende manier om om te gaan met gevoelens en emoties. Er zijn heel veel mensen met kanker die een soort dagboek bijhouden tijdens hun ziekteperiode. Dat kan zeker helpen, op verschillende manieren: het kan helpen uw gedachten te ordenen en een zekere controle over uw leven te houden; het plaatst een en ander in perspectief, en het kan ook gewoon een praktische hulp betekenen.

Kanker gaat meestal gepaard met een mentale chaos. Door de hevige emoties over de ziekte en uw dagdagelijkse bezigheden van u af te schrijven, komt er misschien meer rust en orde in uw gedachten, en kunt u onzekerheden en angsten van zich afschudden. Schrijven heeft in die zin een therapeutisch effect.

Een dagboek kan u ook helpen een en ander in perspectief te plaatsen: als u een goede dag heeft, en u leest de dagboekfragmenten terug van even tevoren toen u er echt belabberd aan toe was, zult u zich pas realiseren hoeveel beter u zich voelt. En het kan ten slotte ook een praktische hulp zijn: als u bijhoudt welke medicijnen u misselijk maken of wanneer u precies pijn had, kunt u dat ook aan de hulpverleners zeggen, zodat zij mogelijk beter bepaalde nevenwerkingen van de ziekte of de behandeling kunnen opvangen.

In een dagboek kunt u ook nog veel andere dingen kwijt. Bijvoorbeeld de verhalen van lotgenoten die u toevallig ontmoet in de dagkliniek, hartverwarmende gesprekken met vrienden, verzuchtingen rond vervelende behandelingen, of gewoon wat er van dag tot dag gebeurt tijdens de behandeling. Sommige mensen maken van hun dagboek zelfs een heus knip- en plakwerk, met foto’s en andere 'souvenirs' (dat als afsluiting van een ziekteperiode soms zelfs ritueel verbrand wordt).

Als u zich daar goed bij voelt, kunt u anderen ook laten meelezen in uw dagboek. Want schrijven is zoals praten een manier van delen. Dat kan op het internet bijvoorbeeld, in een zogenaamde weblog (de moderne versie van een dagboek). Als u dat wil, kunnen op zo'n weblog vrienden, familie en onbekenden een reactie achterlaten, en dat kan erg hartverwarmend zijn.