Uitlaatklep - Alfons Ysebaert gaat wandelen

‘Wandelen brengt fysiek én mentaal veel in beweging.
Alfons Ysebaert
Uit Leven, editie 93, januari 2022

Als christen en lid van de congregatie Missionarissen van Scheut heeft Alfons Ysebaert (79) altijd veel steun gehad aan zijn geloof. Intussen zijn daar ook twee wandelstokken bijgekomen, die hem helpen tijdens zijn vele wandelingen. ‘Wandelen geeft me rust en energie tegelijk.’

Auteur: Grete Flies - Fotograaf: Leo De Bock
ay93-1

‘Ik heb al enkele naaste vrienden en familieleden verloren aan kanker. En hoewel ik geloof in de verrijzenis, brachten die verliezen verdriet met zich mee. Er was ook angst toen ik in 2013 zelf de diagnose prostaatkanker kreeg. Mijn doktersafspraken begon ik te noteren met groene pen, de kleur van het leven en de hoop. Om tot rust te komen, deed ik al aan yoga en zwemmen. Nu mocht er iets dynamischer bijkomen, iets waarbij ik actief aan de slag kon met alles wat ik mentaal, fysiek en emotioneel ervaarde. In jullie activiteitenagenda kwam ik nordic walking tegen. Er zou een groep opstarten in Luik, waar ik toen verbleef, dus schreef ik me in.’

‘Weer of geen weer, we trokken er elke week met ongeveer tien deelnemers op uit, het merendeel dames. Die hadden altijd veel tegen elkaar te vertellen (grinnikt), maar ik koos er meestal voor om niet te praten. Uiteindelijk zit je allemaal in hetzelfde schuitje, dat behoeft weinig uitleg. Maar dat groepsgevoel stimuleerde me wel. De techniek van nordic walking vind ik bovendien erg interessant: niet enkel fysiek breng je je hele lichaam goed in beweging, ook mentaal kan je hier veel mee. De focus op je houding werkt meditatief. Een rechte, verzorgde houding trouwens, wat volgens mij een groot verschil maakt met wanneer je, dikwijls gebogen, een gewone wandelstok gebruikt. Ook door je twee stokken stevig in de grond te ploffen, kan je even je frustraties kwijt. En dan is er natuurlijk de troostende en helende werking van de natuur. Ik had er ongelofelijk veel deugd van.’

Waar ik ook ben, ik kan altijd een uurtje gaan wandelen.

‘Ook na de periode met de groep bleef ik een paar keer per week eropuit trekken met mijn stokken. Ik heb twee paar, waarvan een in mijn auto ligt. Waar ik ook ben, ik kan altijd een uurtje gaan wandelen. Het is bewezen dat het je immuunsysteem versterkt, wat je in een kankerverhaal sowieso kunt gebruiken. Ik voel dat ook echt zo aan: wandelen laadt me op. Die kracht heb ik nodig, want kanker is een venijnige ziekte. Je weet nooit of je ze helemaal meester bent.’

 

Via welke weg uit u uw gevoelens? Wat brengt u tot rust? Wat geeft u energie? Misschien schrijven, musiceren of dansen? Tekenen, mediteren of bidden? Wandelen, tuinieren of sporten? Mail kort uw verhaal naar leven@komoptegenkanker.be.

Uw reactie op dit verhaal is altijd welkom. Mail ons via leven@komoptegenkanker.be.

Leven

Dit artikel is verschenen in het magazine Leven van Kom op tegen Kanker. U kunt hier alle verhalen uit het magazine lezen.