Financiële problemen door kanker: Eric Lammertyn raakte zwaar in de problemen

Op een bepaald moment durf je nog amper naar het ziekenhuis gaan
Eric Lammertyn

Toen Eric Lammertyn (60) ruim twee jaar geleden kanker kreeg, werkte hij als zelfstandig vertegenwoordiger. Die job kon hij vergeten, werken zat er niet meer in. Met zijn gezondheid ging het steil bergaf. Ook financieel raakten hij en zijn vrouw Marie Jeanne zwaar in de problemen.

Auteur: An Van de Velde - Fotograaf: An Nelissen
Foto KotK/An Nelissen, Leven 52, oktober 2011

'In januari had ik een auto-ongeval gehad', vertelt Eric Lammertyn. 'Twee maanden later had ik nog altijd last van mijn rug, ik kon amper stappen. Op controle bleek dat er iets scheef zat tussen de onderste halswervel en de bovenste ruggenwervel. Het risico bestond dat ik verlamd raakte. In het ziekenhuis hadden ze ook bloed getrokken en de resultaten waren slecht: lymfeklierkanker.'

Zonder werk

'Veertien dagen later was ik in behandeling', gaat Eric verder. 'Ik kreeg eerst radiotherapie en nadien chemotherapie. Een zware behandeling. Mijn keel was vanbinnen verbrand, ik kon niet meer eten. Op zes maanden tijd ben ik 40 kilo vermagerd. Ik had een mooie job. Als zelfstandig vertegenwoordig was ik veel op de baan. Al bijna 37 jaar. Ik kwam overal, had contacten over de hele wereld. Van de ene dag op de andere had ik afgedaan. Ik kon én mocht niet meer autorijden. Ik was de enige kostwinner. Mijn vrouw was thuisgebleven om voor de kinderen te zorgen. Maar ik mocht niets meer doen.'

Help!

Inderdaad slordig om papierwerk te laten liggen. Dat weet je achteraf. Op zo'n moment heb je andere dingen aan je hoofd.

Eric werkte lange dagen voor hij ziek werd. Papierwerk bleef daardoor wel eens liggen: administratie van de mutualiteit, de sociale zekerheid ... Hij vergat aangifte te doen van zijn ziekte en ‘gelijkstelling wegens ziekte' aan te vragen. Daardoor verloor hij zijn rechten in de sociale zekerheid, ook zijn recht op ziekteverzekering. 
Eric: 'Slordig, inderdaad, dat weet je achteraf. Op zo'n moment heb je andere dingen aan je hoofd. Dat kan wachten, denk je. Niet dus. Ik had ook geen extra verzekeringen, geen hospitalisatieverzekering bijvoorbeeld. En dan begint het. We hadden geen inkomen meer en de rekeningen stapelden zich op. Ziekenhuisfacturen, dokterskosten, medicatie ... Dat tikt aan, zeker zonder tussenkomst van de mutualiteit.' 
'Uiteindelijk ben ik door mijn ziekte failliet gegaan. Via de rechtbank is een schuldbemiddelaar aangesteld, die een strak aflossingsschema opstelde. Alles moet je afgeven: de auto, de gsm, de computer ... Alles van waarde. We hadden niets meer. Op een bepaald moment durf je nog amper naar het ziekenhuis gaan. Wat als ze je daar laten liggen? Maar de dokter stelde gerust: hij zou ons niet laten vallen. Hij wees ons erop dat we bij heel wat instanties terechtkonden (o.a. bij de sociale dienst van het ziekenhuis, zie onderaan, red.).'

Kartonnen doos

Foto KotK/An Nelissen, Leven 52, oktober 2011

Met de gezondheid van Eric ging het tijdens de behandeling snel bergaf. Ook financieel ging het van kwaad naar erger. Zijn vrouw bleef intussen niet bij de pakken zitten. 
Marie Jeanne: 'We woonden in een groot huis, maar daar moesten we weg. De huur was veel te hoog: 750 euro per maand. En Eric ging zienderogen achteruit. Hij kon geen trap meer op, niet meer naar het toilet ... Waar moesten we naartoe? Uiteindelijk zijn we verhuisd naar een appartementje in Brugge.'
'Ik ben dan gaan aankloppen bij het OCMW. Pijnlijk, ja, maar je móet! Daar sta je dan. Je voelt mensen kijken: wat zou die mispeuterd hebben? De dame achter de balie was gelukkig heel vriendelijk en behulpzaam. Ik ben nooit gaan klagen. Ik heb onze situatie uit de doeken gedaan en gevraagd: is er een oplossing of zijn wij veroordeeld tot een kartonnen doos? Op het OCMW hebben ze ons goed geholpen, op weg geholpen. Verder zijn we gaan aankloppen bij de mutualiteit. Een maatschappelijk werkster daar heeft onze ziekteverzekering weer in orde gebracht. Via haar hebben we ook een aanvraag ingediend voor financiële steun van het Kankerfonds van de VLK. Met succes.' 

Leefloon

We hebben mensen gevonden die wisten hoe ze ons konden helpen, zoals de dokter, mensen van het OCMW en van de mutualiteit. Daar zijn we dankbaar voor.

Een jaar lang moest het gezin Lammertyn rondkomen met een leefloon van 966 euro per maand. Daarvan betaalden ze 495 euro huur, plus elektriciteit, verwarming, dokterskosten ... Veel bleef er dan niet meer over om van te leven. 
Marie Jeanne: 'Het was zwaar, constante vernedering, maar je zet je daarover. We wilden buigen, maar niet breken. Je probeert er het beste van te maken. Voor jezelf en voor je kinderen. Onze zoon verwachtte zijn tweede kindje, onze dochter had juist een vriend. Natuurlijk hebben ze ons geholpen. Ze zorgden af en toe voor een extraatje of brachten boodschappen. Maar je wilt je kinderen niet tot last zijn. Je neemt ook afstand van materiële zaken. Eric had alle zorgen van de wereld nodig, want hij was dodelijk ziek. Hij zag er slecht uit, vel over been. Ik herkende mijn eigen man niet meer. Hij herkende zichzelf amper in de spiegel. Zou de therapie aanslaan? Ging hij het halen? Niemand die zich daarover uit durfde te spreken.'

Beterschap

De behandeling sloeg gelukkig aan. Met Eric ging het stilaan beter. Zijn haar begon te groeien en hij kon weer eten. Eten smaakte weer en de kilo's kwamen er langzaam maar zeker bij. Ook financieel viel alles een beetje in de plooi. 

Foto KotK/An Nelissen, Leven 52, oktober 2011

Eric: 'Het faillissement werd uitgesproken en ik ben ‘verschoonbaar' verklaard, vrij van schulden. Een verademing. We kunnen weer starten met een schone lei. We hebben geluk gehad. We hebben mensen gevonden die wisten hoe ze ons konden helpen, zoals de dokter, mensen van het OCMW en van de mutualiteit. Daar zijn we dankbaar voor.' 
Eric is intussen werkonbekwaam verklaard, voor 66 procent invalide. Werken zit er niet meer in. Maar al bij al gaat het goed. Beter. 
Eric: 'Rechtop lopen lukt nog altijd niet. Of omhoog kijken. En ik ben nog altijd snel moe. 's Morgens mijn toilet maken bijvoorbeeld, mezelf wassen en scheren, blijft een opgave. Genezen ben ik niet, volgens de dokters. Ik ervaar het als een chronische ziekte. Om de 14 dagen - zelfs om de week - ga ik op controle en nemen ze bloed af. Als er iets niet in orde blijkt, krijg ik medicatie. Ik moet regelmatig naar het ziekenhuis. Eigenlijk is dat een geruststelling. Ze laten je niet los. Wat er ook gebeurt, de deur is open. Je weet waar naartoe.'

Spaarzaam 

Financieel staat het gezin Lammertyn er weer wat beter voor. Eric krijgt via de mutualiteit een invaliditeitsuitkering van 50 euro per dag, ongeveer 1.200 euro per maand. Marie Jeanne trekt sinds april een pensioentje van 350 euro. 
Marie Jeanne: 'Daar komen we mee rond. Een auto kunnen we ons niet veroorloven. We doen alles te voet of met het openbaar vervoer. Via het OCMW hebben we gelukkig een betaalbaar busabonnement. Zo rijden we af en toe een dagje naar zee. Verder koop ik niet meer dan nodig, geen extraatjes. Eigenlijk komen we niets tekort. Je leeft ernaar. Wij gaan niet overwinteren in Spanje, zelden of nooit op restaurant ... Eric is gelukkig een verdienstelijke kok. We zoeken de gezelligheid thuis. Slecht nieuws misschien voor de lokale middenstand, maar wij kunnen uren door Brugge wandelen zonder een cent uit te geven. Als er op het eind van de maand geld over is, gaat dat meteen op een spaarboekje. Je weet nooit wanneer we het nodig hebben.'

Praten met lotgenoten?

U vindt lotgenoten via een lotgenotengroep voor mensen met kanker.

Zelfstandig ondernemer en in moeilijkheden?

Zelfstandige ondernemers van wie de onderneming in moeilijkheden zit, of die failliet zijn, vinden meer informatie bij de vzw Dyzo. Dyzo kan ondernemers begeleiden, ondersteuning geven door tussenpersonen enz. U vindt er bijv. een antwoord op deze vragen:

Ook Unizo is er voor zelfstandigen in problemen.

Financiële problemen door kanker? Vraag hulp!

Het is erg ingewikkeld om uit te vissen waarop u recht hebt en hoe u bepaalde tegemoetkomingen verkrijgt. Laat u daarom helpen door iemand van een sociale dienst: van het ziekenfonds, uw ziekenhuis of van het OCMW of het Sociaal Huis in uw gemeente. Vraag hen om u op weg te helpen, om voor u uit te zoeken voor welke premies of andere voordelen u in aanmerking komt of om u te helpen met de administratieve verplichtingen van elke aanvraag.

Leven

Dit artikel is verschenen in het magazine Leven van Kom op tegen Kanker. U kunt hier alle verhalen uit het magazine lezen.