Een dag uit het leven van Nathalie, op de markt voor het Plantjesweekend

In mijn vrijwilligerswerk kan ik mij helemaal uitleven
Nathalie Bulte
Uit Leven, editie 73, januari 2017

‘Als ik erdoor kom, dan wil ik me inzetten voor de strijd tegen kanker.’ Dat nam Nathalie Bulte zich voor toen ze in 2010 met borstkanker werd geconfronteerd. Vorig jaar nam ze samen met Sabine het initiatief om in De Haan azalea’s te verkopen. Ze brachten een gemotiveerd vrijwilligersteam bij elkaar en verkochten 800 plantjes. Voor hun tweede Plantjesweekend is 1000 azalea’s het doel. We volgen Nathalie op de eerste verkoopdag, op de wekelijkse markt.  

Auteur: Bart Van Moerkerke - Fotograaf: Filip Claessens
Foto KotK/Filip Claessens, Leven 73, januari 2017

Woensdagmorgen 14 september, het wordt een stralende nazomerdag. Vandaag verkopen vrijwilligers de eerste azalea’s voor Kom op tegen Kanker. Nathalie Bulte is een van de vroege vogels. Haar hall en woonkamer staan vol dozen met plantjes. ‘Ze zijn gisterennamiddag geleverd. Vorig jaar hebben we ze in de garage van de buren gestockeerd, maar nu is het daar veel te warm. Hier in huis is het frisser, dat is beter voor de plantjes.’

De mooiste stand

Deze morgen verkopen Nathalie en haar collega-vrijwilliger Sabine plantjes op de wekelijkse markt in De Haan. Ze kregen van de gemeente een mooi plaatsje toegewezen. Toch is Nathalie wat onzeker. 

Foto KotK/Filip Claessens, Leven 73, januari 2017

‘Het is de eerste keer op de markt, ik weet niet goed wat ik mag verwachten. Zullen de vele toeristen een plantje kopen? We nemen zes dozen van twintig azalea’s mee, maar dat is wellicht wat te hoog gegrepen.’ 

Een telefoontje van Sabine: ze is op de markt aangekomen. Dat is het sein voor Fernand, de man van Nathalie, om te vertrekken. Hij zal onderweg naar zijn werk vier dozen met plantjes, een parasol, een tafeltje en een stoel naar de markt brengen. Ook Nathalie is bijna klaar. Nog even checken: twee dozen met azalea’s, twee banners van Kom op tegen Kanker, drie affiches van het Plantjesweekend en een box met gekoelde drank. Alles zit in de wagen. Dan gaat het naar het centrum van De Haan, vijf minuten verderop. Daar is Sabine al volop bezig met het inrichten van de stand. Hij ziet er mooi uit. Maar het kan nog beter, vinden beide dames.'

Foto KotK/Filip Claessens, Leven 73, januari 2017

Een tweede tafeltje zou voor wat meer body zorgen. En de banner aan de parasol zou met enkele gewichtjes mooi recht hangen. Nathalie rijdt nog snel even over en weer naar huis om het nodige te halen. 

Om half negen is de stand helemaal af. Het is nog rustig, en dat geeft Nathalie de tijd om haar inzet voor Kom op tegen Kanker toe te lichten. ‘Ik ben zelf een patiënte. In 2010 kreeg ik borstkanker, ik was toen 43 jaar. Het was een agressieve tumor die een agressieve behandeling vroeg. Na een operatie volgden zware chemotherapie en bestraling. Ik was na afloop volledig uitgeput. Maar ik ben iemand die niet bij de pakken blijft zitten, ik wil altijd vooruit en het liefst zo snel mogelijk. Ik ben toen over mijn grenzen gegaan en dat heb ik bekocht met een zware depressie, twee jaar na de kankerbehandeling. Intussen ben ik weer aan het werk. Ik ben verpleegkundige in het ziekenhuis van Blankenberge, twaalf uur per week. Nu probeer ik naar zestien uur op te bouwen, ik hoop dat het zal lukken. Ik probeer altijd meer te doen, maar vaak volgt dan een terugval. Een goed evenwicht vinden is moeilijk.’

Foto KotK/Filip Claessens, Leven 73, januari 2017

Persoonlijke verhalen

Intussen begint de markt een beetje te leven. Om kwart voor negen wordt het eerste plantje verkocht, eentje met witte bloemen. Nathalie en Sabine, beiden in het hagelwitte T-shirt van Kom op tegen Kanker, geven bij elk verkocht plantje wat uitleg over het verzorgen van de azalea en over wat er gebeurt met de opbrengst van de verkoop. Veel kopers hebben een persoonlijk verhaal, ze hadden zelf kanker of werden er in hun naaste omgeving mee geconfronteerd. Nathalie en Sabine luisteren aandachtig, ze spreken de mensen moed in.

Foto KotK/Filip Claessens, Leven 73, januari 2017

Belinda, een derde vrijwilliger, komt onverwacht een handje toesteken, ze heeft twee uurtjes vrij. Om 10 uur wordt de kaap van twintig plantjes gerond. Nathalie heeft intussen enkele dozen bij de apotheker aan de overkant gestockeerd, want buiten begint de temperatuur aardig op te lopen. Het wordt behoorlijk druk aan de stand. Om 11 uur staat de teller op vijftig azalea’s. Nathalie krijgt telefoon van haar huisarts, ze is opgelucht wanneer ze inhaakt. ‘Gisteren moest ik naar de oncoloog voor een jaarlijkse controle. De huisarts had goed nieuws: mijn bloedwaarden zijn in orde. Ik ga na de middag even langs voor een uitvoerige bespreking. Ook al is het al enkele jaren geleden, elke controle is toch bang afwachten. De spanning die ik de voorbije weken heb opgebouwd, valt nu weer van me af.’

Foto KotK/Filip Claessens, Leven 73, januari 2017

Vrijwilligerswerk is top

Intussen is de markt over het hoogtepunt heen. De buren beginnen één voor één met het opbergen van hun waren en het afbreken van hun kraam. Om 13 uur komt Fernand tijdens zijn middagpauze de grote spullen ophalen. Nathalie en Sabine maken afspraken voor de plantjesverkoop aan een grootwarenhuis deze namiddag vanaf 15.30 uur. Nu mag de riem er even af. ‘Zeventig plantjes verkocht, ik ben tevreden,’ zegt Nathalie. ‘Bij onze eerste deelname vorig jaar hadden we 600 azalea’s besteld, we kregen er nog 200 bij van een andere groep. Nu gaan we voor 1000 plantjes. We hebben er enkele vrijwilligers bij, we zijn nu met zijn zessen en er zijn ook enkele nieuwe verkooppunten.'

Foto KotK/Filip Claessens, Leven 73, januari 2017

'We staan op twee markten en aan verschillende grootwarenhuizen. Via de vrije basisschool De Zeeboon verkopen we heel wat plantjes, er staan azalea’s bij mijn apotheker en kinesist. Op het werk proberen we zoveel mogelijk te verkopen. Het is nog een beetje zoeken naar wat goed loopt.’

‘Toen ik in behandeling was, had ik me voorgenomen om me bij genezing in te zetten voor de strijd tegen kanker. Het liefst had ik dat professioneel gedaan, als oncologisch verpleegkundige. Maar dat vraagt een zware bijscholing en dat lukt niet meer. Ik ben nog altijd snel vermoeid, ik kamp met concentratieproblemen, mijn kortetermijngeheugen laat me geregeld in de steek, ik ben meer vatbaar voor infecties en voor spier- en gewrichtsontstekingen. Ik koester nog een sprankeltje hoop dat ik mij in de toekomst professioneel kan inzetten voor kankerpatiënten, maar ik mag de lat niet te hoog leggen. Want dan loop ik het gevaar psychisch en lichamelijk onderuit te gaan.’

Foto KotK/Filip Claessens, Leven 73, januari 2017

‘Vrijwilligerswerk is een goed compromis, het is minder intensief en het bezorgt me minder stress. Vele jaren geleden, voor ik zelf ziek werd, heb ik mijn beste vriendin en de echtgenoot van een andere vriendin verzorgd, beiden hadden kanker en zijn intussen overleden. Nu neem ik geregeld de zorg op van Aaron, het negenjarige zoontje van vrienden. Hij heeft een hersentumor. Dan gaan we eens naar het speelplein of we knutselen. Soms blijft hij hier overnachten, dan kunnen zijn ouders er eens tussenuit. Ik doe dat zeer graag. En nu is er ook het Plantjesweekend, enkele dagen waarin ik me volledig kan uitleven. Super.’ 

 

  • Uiteindelijk verkochten Nathalie en haar team tijdens het Plantjesweekend van Kom op tegen Kanker 1060 azalea’s.
  • Uw reactie op dit verhaal is altijd welkom. Mail ons via leven@komoptegenkanker.be.

 

Leven

Dit artikel is verschenen in het magazine Leven van Kom op tegen Kanker. U kunt hier alle verhalen uit het magazine lezen.