Een dag uit het leven van Han Willemsens, in het ziekenhuis voor simulatie radiotherapie

Nu begrijp ik beter hoe en waarom mijn borst bestraald zal worden
Han Willemsens
Uit Leven, editie 72, oktober 2016

‘Mama, kom je dan naar huis met een getatoeëerde draak?’, had haar zoon gevraagd toen ze hem vertelde dat ze in het ziekenhuis tatoeagepuntjes zou krijgen. Han Willemsens (36) glimlacht als ze het moeder-zoongesprek aan de ontbijttafel navertelt. ‘Ik vraag straks of Tor en zijn zussen Tess en Pien eens mogen meekomen naar de afdeling radiotherapie. Ik heb de voorbije maanden ondervonden dat de dingen tonen de beste manier is om mijn kinderen gerust te stellen.’

Auteur: Frederika Hostens - Fotograaf: Ivo Hendrikx
Foto KotK/Ivo Hendrikx, Leven 72, oktober 2016

Han wacht haar beurt af in de wachtzaal van de polikliniek oncologie. Acht maanden geleden werd een kwaadaardig gezwel ontdekt in haar linkerborst. Na een voorbehandeling met chemotherapie volgden drie operaties. ‘De voorbereidende onderzoeken wezen uit dat het gezwel waarschijnlijk weggenomen kon worden met een borstsparende operatie’, vertelt Han. ‘Ik had pech: na twee borstsparende operaties is uiteindelijk toch mijn volledige borst geamputeerd. Zal dat hier nog wel goedkomen?, dacht ik toen ik ontwaakte uit de narcose. Pas toen de oncoloog heel geduldig en uitvoerig had uitgelegd waarom de twee eerste ingrepen niet volstonden, ebde de paniek in mij weer weg.’

Grote scanner

‘Han Willemsens?’, vraagt een man in witte jas. Han staat op. ‘Dag Han, ik ben Guy Heynen, verpleegkundige in de oncologie en radiotherapie’. Guy en Han wandelen samen naar de afdeling radiotherapie. 

Foto KotK/Ivo Hendrikx, Leven 72, oktober 2016

Vorige week kwam Han hier op consultatie bij de radiotherapeut-oncoloog. ‘Ik kreeg toen heel wat uitleg over de 25 beurten radiotherapie die ik zal krijgen en over mogelijke bijwerkingen. Maar eerlijk gezegd weet ik helemaal niet wat ik me bij die bestralingen moet voorstellen.’

In de wachtzaal van de afdeling radiotherapie wijst Guy naar een deur. ‘Straks krijg je een badge. Met die badge kan je je auto of fiets parkeren op de speciale parking van onze afdeling. Gebruik dan gerust deze toegangsdeur, zo hoef je niet helemaal rond te lopen naar de hoofdingang.’ Guy opent de deur naar een sas dat dienstdoet als ‘kleedkamer’. Han kleedt zich uit en komt in een andere ruimte. Ze kijkt nieuwsgierig rond. In het midden staat een tafel, daarachter een grote scanner. Guy toont haar ook de aanpalende ‘controlekamer’. Daar staan de computers waarop alle gegevens verzameld worden.

Foto KotK/Ivo Hendrikx, Leven 72, oktober 2016

Referentiepunt

Intussen is ook dokter Katrien Geboers, radiotherapeut-oncoloog, aangekomen. Samen met Guy overloopt ze de verschillende stappen van de simulatie. ‘Met de CT-scanner nemen we zeer gedetailleerde beelden van het gebied dat we willen bestralen. Aan de hand van die beelden bepalen we op het computerscherm waar het referentiepunt voor de bestralingen moet komen. Daarna duiden we dat punt met behulp van meerdere tatoeagepunten aan op je huid. Zo zijn we zeker dat je borst elke keer op exact dezelfde plaats bestraald zal worden.’

Han gaat op de tafel liggen. De foto’s worden genomen en de tatoeagepunten aangebracht. ‘Dus toch geen draak’, glimlacht Han.

Foto KotK/Ivo Hendrikx, Leven 72, oktober 2016

‘Wat gebeurt er nog met die foto’s?’, vraagt ze aan dokter Geboers. ‘Ik zal ze verder analyseren om de bestralingsdosis te bepalen. Ik duid ook je borst, de plaats waar de tumor is weggenomen en de kritieke organen in het bestralingsgebied zoals je hart en longen aan. Het is belangrijk dat de stralingsbelasting op die organen tot een minimum beperkt wordt. Na mijn intekening berekenen stralingsfysici de dosis, de vorm en de richting van de stralingsbundels nog meer in detail. Hun en mijn berekeningen vormen de basis van je gepersonaliseerde behandelplan.’

25 afspraken

De simulatie duurt amper 25 minuten. ‘Hé, dat is ook weer achter de rug’, zegt Han opgelucht nadat ze zich opnieuw heeft aangekleed. 

Ik ben blij dat ik zoveel vragen heb kunnen stellen en dat ik duidelijke antwoorden heb gekregen

‘Ik ben blij dat ik zoveel vragen heb kunnen stellen en dat ik duidelijke antwoorden heb gekregen. Best indrukwekkend hoor, hoeveel machines en knappe koppen ingeschakeld worden bij de voorbereiding van de bestralingen.’ Guy roept Han nog even bij zich aan de computer. ‘De bestralingsreeks start binnen een week. We gaan nu jouw afspraken in onze planning schuiven. Kom je liefst in de voormiddag of in de namiddag?’

Guy en Han leggen samen de 25 afspraken vast. Een ervan valt op een woensdagnamiddag. ‘Mogen mijn kinderen dan even meekomen?’, vraagt Han. ‘Tijdens mijn chemobehandeling zijn ze eens alle drie meegegaan naar de dagkliniek.'

Foto KotK/Ivo Hendrikx, Leven 72, oktober 2016

'Ze dachten dat ik chemo kreeg met een grote spuit, daar hebben ze gezien dat er helemaal geen grote spuit aan te pas kwam. Het stelde hen zichtbaar gerust dat ik in een vrij normaal ziekenhuisbed lag met normale mensen rond mij. Ik ben bijna zeker dat een bezoekje aan de afdeling radiotherapie hen opnieuw zal helpen om beter te begrijpen wat er allemaal met mij gebeurt.’

Verliezen en winnen

Met het afsprakenblad in de hand neemt Han opnieuw plaats in de wachtzaal. ‘Ik heb aan dokter Geboers gevraagd of ik straks nog even bij haar mag langsgaan, want ik heb iets gevoeld waar ik me zorgen over maak.’ Er valt een stilte. Lang duurt die niet, want er komt een zorgvrijwilliger van Kom op tegen Kanker naar ons toe. Of we een kopje koffie willen? Graag!

Foto KotK/Ivo Hendrikx, Leven 72, oktober 2016

Han en zorgvrijwilliger Ria blijken elkaar te kennen van vroeger. Er ontspint zich een innig gesprek. Over hulp leren toelaten. Over open communiceren met je partner en kinderen. Over afscheid nemen ook. ‘Het is net of ik het voorbije jaar alleen maar dingen heb verloren’, zegt Han stil. ‘Mijn borst, mijn rol op het werk, mijn haar … Nu mijn haar opnieuw begint te groeien, krijg ik stilaan het gevoel dat er een nieuwe fase aanbreekt: die van winnen in plaats van verliezen. Maar ik weet natuurlijk niet wat die 25 bestralingen met me zullen doen. Zal ik opnieuw een stap achteruit moeten zetten of ga ik vanaf nu alleen nog vooruit?’

Bezoek aan de bunker

Het is intussen bijna middag. Een verpleegkundige komt Han halen voor de consultatie bij dokter Geboers. 

Foto KotK/Ivo Hendrikx, Leven 72, oktober 2016

Gespannen gaat Han binnen, heel wat meer ontspannen komt ze even later naar buiten. ‘Wat ik voelde, bleek een rib te zijn. De dokter heeft me de foto’s getoond die daarnet zijn genomen. Ze heeft me ook onderzocht. Ik voel me gerustgesteld, die rib doet daar niets verkeerds.’

Guy is ook nog in de buurt. Of Han niet even een ‘echt’ bestralingstoestel wil zien? Dat hoeft hij geen twee keer te zeggen. Guy en Han betreden de ‘bunker’ zoals de bestralingsruimte ook wel wordt genoemd. Guy toont de tafel waarop Han 25 keer een kwartier zal moeten stilliggen. ‘Je zal dan alleen zijn in deze ruimte. Als er iets is, wuif dan naar de camera’s die in verbinding staan met onze computerschermen, dan onderbreken we de bestraling en komen we onmiddellijk naar je toe.’

Foto KotK/Ivo Hendrikx, Leven 72, oktober 2016

Zalige zonnestralen

Han bedankt Guy en Ria en wandelt naar de uitgang. ‘Ik ga nog even de stad in. Volgend weekend is mijn oudste dochter Tess jarig. Ik wil zelf een cadeautje voor haar gaan kopen. Ja, het leven gaat door, ook al heeft het mijne enkele maanden stilgestaan. Ik zie de radiotherapie als de laatste fase van mijn behandeling, nadien kan ik echt beginnen te herstellen en vooruit te kijken. Ik kom de komende weken stralen in het ziekenhuis halen, maar ik hoop dat ik die 25 dagen en ook nog lang nadien vooral mag genieten van zalige zonnestralen, want die maken het leven zoveel aangenamer.’

En daar gaat Han, de zonnestralen tegemoet.

 

  • Met dank aan het AZ Turnhout dat ons toeliet deze reportage te maken.
  • Uw reactie op dit verhaal is altijd welkom. Mail ons via leven@komoptegenkanker.be.

Meer informatie

Lees hier meer over

Leven

Dit artikel is verschenen in het magazine Leven van Kom op tegen Kanker. U kunt hier alle verhalen uit het magazine lezen.