De uitlaatklep van Ann Soete

Zingen geeft mij energie
Ann Soete
Uit Leven, editie 96, oktober 2022

‘Toonvastheid is essentieel. Maar expressie is minstens even belangrijk als je in een koor zingt.’ Aan het woord is Ann Soete (59), een sopraan met een groot inlevingsvermogen. Sinds ze borstkanker gehad heeft, kan ze nog meer in muziek opgaan en er bij momenten heel emotioneel van worden.

Auteur: Liesbet De Vuyst - Fotograaf: Lieven Van Assche
Foto: Kom op tegen Kanker/Lieven Van Assche

‘Ik zing van mijn dertiende en doe dat het liefste in groep. De kracht die uitgaat van samenzang maakt me vrolijk en emotioneel tegelijkertijd.’

‘In 2017 kreeg ik de diagnose borstkanker. Ik moest een operatie en chemo- en radiotherapie ondergaan. Ik gaf op dat moment voltijds les, maar ik legde na het nieuws noodgedwongen voor meer dan een jaar het werk neer. Naar de koorrepetities – twee keer per week – bleef ik bijna de hele tijd gaan. Ze werden mijn houvast in een periode die door ziekte gedomineerd werd. Ik keek er daardoor nog meer naar uit dan vroeger.’

‘Na een repetitie kwam ik altijd met een dubbel gevoel naar huis. Ik was moe van het zingen, maar tegelijkertijd gaf het koor mij energie. Ik kreeg er veel mentale steun van de andere koorleden. Als je meer dan 20 jaar lid bent, dan kan je spreken van echte en hechte vriendschappen.’

‘Het repertoire van de koren waarin ik zing, is heel verscheiden. We brengen Nederlandstalige nummers, popsongs, musicalliederen, filmmuziek. Maar gospels zijn mijn favoriete genre. Dat zijn religieuze meerstemmige liederen die de zwarte slaven uit staten in het zuiden van de VS vroeger zongen. Er zijn de vrolijke jubilees waarop gedanst wordt, maar ook de treurige gospels.’

‘Als je die muziek geloofwaardig wil brengen, moet je heel je ziel erin leggen. Om dat te kunnen, laat ik de tekst volledig tot me doordringen.'

De koorrepetities waren een houvast in een periode die door ziekte gedomineerd werd.

'En ja, nog meer dan vroeger gebeurt het dat de inhoud van een lied me raakt. Al is het niet alleen de boodschap. Ook de warmte van de muziek en de hele beleving errond kan me ontroeren.’

‘Mijn kanker heeft me niet alleen emotioneler gemaakt, maar ook bewustzijn bijgebracht. Ik zing zo graag dat ik geen zin heb om de koorrepetities tussen mijn andere dagelijkse activiteiten te proppen. Ik wil er ontspannen heengaan en volop van kunnen genieten. Daarom werk ik nu halftijds. Het leven vliegt te vlug voorbij om niet te doen wat je graag doet.’

Leven

Dit artikel is verschenen in het magazine Leven van Kom op tegen Kanker. U kunt hier alle verhalen uit het magazine lezen.