Column Frieda Joris - De borsten van Angelina

Het aantal levens dat Angelina Jolie heeft gered, is niet te schatten
Frieda Joris, journaliste
Uit Leven, editie 66, april 2015

Frieda Joris, journaliste bij Het Laatste Nieuws, kreeg in het najaar van 2000 borstkanker. Ze schrijft voor Leven vier keer per jaar deze column.

We zijn met zes vriendinnen en we zien mekaar graag. Nog niet zo heel lang, acht jaar om exact te zijn. We deelden niet dezelfde schoolbanken. Zaten niet samen op de unief of in dezelfde vriendenkring. We werken, wonen en hebben lief onder heel verschillende kerktorens. En toch zijn onze levens onlosmakelijk verbonden. Kanker bracht onze heterogene groep tesamen. ‘Elk nadeel heb zijn voordeel’, om Johan Cruijff vrij te interpreteren.

Waar de gesprekken van doordeweekse maatjes ophouden, beginnen de onze. We laten samen stoom af en lachen met nevenverschijnselen die veroorzaakt worden door pillen, werkgevers en partners. (Niet noodzakelijk in die volgorde. Alhoewel…) Kortom, een heel gezonde methode om niet te verkankeren, en wij beseffen wat dat woord inhoudt.

Tot nog toe hebben we de grote K niet meer in ons midden gehad. Hout vasthouden, ogen toe als er een zwarte kat passeert en oppassen met het zoutvaatje: misschien heeft het wel gewerkt. Niet dat we zo bijgelovig zijn maar acht jaar zonder dat iemand weer met de ziekte geconfronteerd wordt, is niet niks. Noem het een goed gesternte, een lieve bewaarengel of gewoon geluk. Bij het aperitief klinken we er in elk geval elke keer eens op. Count your blessings: het betere telwerk zeg maar.
Soms zijn we zelfs een beetje overmoedig. ‘Onkruid zijn we, niets krijgt ons kapot’, snoeven we. Vingers kruisen. Afkloppen.

De manier waarop Angelina Jolie - bijgestaan door haar man Brad Pitt - lotgenoten een hart onder de riem stak, was hartverwarmend
Frieda Joris

En dan, ineens, een mailtje. Niemand is hervallen, maar de dreiging is er pardoes weer. Onverwacht, als sluipend gif. Boezemvriendin S. heeft voor alle zekerheid een DNA-test laten doen en de uitslag heeft haar en ons van de sokken geblazen. Ze blijkt drager van het BRCA-1-gen en het risico dat ze loopt om woekerende cellen in de andere borst te krijgen is 60 à 80 %, het risico op eierstokkanker is 20 à 40 %.

Ze heeft dezelfde erfelijke vorm van borstkanker als Angelina Jolie, waarvoor de flamboyante actrice haar beide borsten preventief heeft geamputeerd. Een ingreep die zelfs de meest verstokte macho's wereldwijd van hun apropos bracht, en die in ons land alleen al bijna dubbel zoveel vrouwen naar de dokter heeft doen stappen voor een grondig onderzoek.

Het aantal levens dat La Jolie met haar open brief in The New York Times heeft gered, is niet te schatten. Waar een goeie inborst al niet toe in staat is. De manier waarop zij - bijgestaan door haar man Brad Pitt - lotgenoten een hart onder de riem stak, was hartverwarmend. Als Angelina in ruil voor gemoedsrust die perfecte borsten van haar kan opofferen, dan is de drempel voor onze huis-tuin- en keukenexemplaren toch veel minder hoog, niet?

Neen dus. S. heeft al afstand moeten doen van haar rechterborst, die linker wil ze aanvankelijk ten allen prijze behouden. Ziet het niet zitten om weer onder het mes te moeten. De amputatie van die aangetaste tiet was een zware dobber, de reconstructie verliep bij haar ook al niet probleemloos. 'Ik ga vanaf nu om de drie maanden op controle, en ik ben niet van plan er wakker van te liggen' zei ze. Ze speelt met vuur vond ik, maar het is natuurlijk haar leven en wie zijn wij om haar een andere keuze op te dringen?

Nu, een paar maanden en veel schrik later, hebben haar oncoloog en plastische chirurg haar tot andere inzichten gebracht. S. herademt en wij ook. Er kan zelfs al een knipoog vanaf. 'Angelina en ik, wij hebben onze borsten gemeen' zegt ze. Zet dat maar eens op een datingsite.

 

Uw reactie op deze column is altijd welkom. Mail ons via leven@komoptegenkanker.be.

Leven

Dit artikel is verschenen in het magazine Leven van Kom op tegen Kanker. U kunt hier alle verhalen uit het magazine lezen.