Column - Eigen schuld, dikke bult

Wat kan een mens nog in huis halen zonder zijn gezondheid in gevaar te brengen?
Frieda Joris
Uit Leven, editie 72, oktober 2016

Frieda Joris, journaliste en auteur, kreeg in het najaar van 2000 borstkanker. Ze schrijft voor Leven vier keer per jaar deze column.

Auteur: Frieda Joris - Fotograaf: Silvie Bonne

Ik ben gezegend met een kokende echtgenoot maar er zijn van die dagen dat ik de kar moet trekken. Bakken en stoven tot daar aan toe, het is vooral boodschappen doen dat me de kriebels bezorgt. Want wat kan een mens nog in huis halen zonder zijn gezondheid in gevaar te brengen? Met bijna al wat je eet krijg je kankerverwekkende stoffen binnen.  En dan heb ik het nog niet over te veel suiker, te veel vet of te veel zout.

Bewerkt vlees, om maar iets te noemen, verhoogt volgens de Wereldgezondheidsorganisatie het risico op darmkanker. Als je elke dag 50 gram salami, rookworst of hesp verorbert, neemt het gevaar dat je de ziekte krijgt toe met 18%.

Rood vlees is te vermijden, dan maar wat hagelslag op een boterhammetje? Nope, liever niet. Die heerlijke muizenstrontjes zijn misschien onschuldig, maar de verpakking niet. Het karton bevat schadelijke stoffen die kanker kunnen veroorzaken en om die reden zijn ook rijst, pasta, soja en cornflakes verdacht.

Chips en andere cocktailzoutjes bevatten acrylamide, een stof die gevormd wordt tijdens het bakken of frituren op hoge temperaturen. Vandaar ook dat de barbecue in ongenade is gevallen, 't is maar dat je het weet.

Ook in de afdeling non-food kan ik alleen met de nodige omzichtigheid en doodsverachting mijn boodschappenkarretje vullen. Luchtverfrissers bevatten benzeen en mogelijk ook formaldehyde en styreen. Beter het raam open zetten in het kleinste kamertje, tenzij er natuurlijk smogalarm is. Dan is het kiezen tussen de pest of de cholera. Deodorants en talkpoeder zijn verdacht, net als condooms, fopspenen en huishoudhandschoenen. Om over onkruidverdelger en bakpannen met een antikleeflaag nog te zwijgen.

Ik neem me voor om straks al die ellende door te spoelen met een paar flesjes bier. Bij de eindeloze rekken met hoge en lage gisting sta ik weer voor een dilemma. Is Belgisch bier beter dan de Duitse variant? Want volgens het Milieuagentschap in München bevatten de 14 meest verkochte Duitse biermerken te veel pesticiden. Het omstreden glyfosaat is het bier binnengeglipt via bewerkt graan. Van een kater gesproken, ik heb er al geen zin meer in.

Wir schaffen das dan maar met een bakje troost, er is tenslotte geen bewijs dat koffie aanzet tot een woekering van de cellen. Met dien verstande dat je de drank niet gloeiend heet naar binnen giet, want dan ligt er slokdarmkanker op de loer.

Koelen onder blazen dus, en misschien geldt dat wel voor veel van de voorbeelden die ik hier noem. Lig er alleszins niet wakker van, ook dat is ten strengste af te raden. Want tijdens de nachtrust komt het hormoon melatonine vrij dat helpt om de ontwikkeling van een tumor af te remmen.

Thuis gekomen zet ik me in de zetel met het tijdschrift dat ik heb gekocht. Had ik beter niet gedaan want wat staat erin? De meeste kankers, lees ik, zijn te wijten aan onze ongezonde levensstijl. 'Eigen schuld, dikke bult' begrijp ik dan, en mijn haar komt recht omhoog. Ik krijg pukkels van zo'n berichten. Ook niet gezond.

 

Uw reactie op deze column is altijd welkom. Mail ons via leven@komoptegenkanker.be.

Leven

Dit artikel is verschenen in het magazine Leven van Kom op tegen Kanker. U kunt hier alle verhalen uit het magazine lezen.