Er zijn mensen die het fijn en helpend vinden om te praten over de dingen die hen overkomen zijn;  anderen vinden het juist erg vervelend om hierover te praten. Respecteer ieders beleving en forceer mensen niet in de ene of andere richting. Met een algemene vraag als ‘Hoe is het vandaag?’ geeft u de ander de mogelijkheid om zelf aan te geven waar hij het over wil hebben. Hieronder vindt u enkele tips die u kan gebruiken tijdens een gesprek.

Foto istockphoto
  • Doe ‘gewoon’, zoals de ander u kent. Veel mensen hebben de neiging zich in de nabijheid van iemand die ernstig ziek is, anders te gedragen: overdreven hartelijk en opbeurend, plechtig of juist druk pratend.
  • Probeer niet alleen over de feiten (de diagnose, de onderzoeken, de behandeling …) te praten, maar ook over de manier waarop de ander die feiten beleeft. Dat vergroot de mogelijkheden tot echt contact.
  • Toon begrip en erkenning voor de situatie waarin de ander zich bevindt en voor de manier waarop de ander dat beleeft.
  • Vraag waar de ander zich zorgen over maakt. Help de ander zijn verhaal te doen.
  • Soms willen mensen niet praten over hun zorgen, problemen en gevoelens en hebben ze het liever over koetjes en kalfjes. Praten over de ziekte hoeft niet altijd voor iedereen.
  • Er zijn mensen die u zelf een zetje kunt geven om over hun gevoelens te praten door te vragen hoe ze zich voelen. Verdrietig? Bang? Opstandig? Machteloos? Zo helpt u hen om woorden te geven aan hun emoties, om ze te benoemen en te delen.
  • Geef de ander het recht om te voelen wat hij voelt. Laat ook emoties zoals boosheid, opstandigheid en verdriet toe, zo geeft u ze de kans om weg te ebben.
  • Verberg uw eigen emoties niet: laat voelen dat u meeleeft, dat de ziekte van de ander u raakt. Dat kan voor die persoon troostend zijn. Laat u wel niet door uw emoties overspoelen.
  • Een lach en een traan liggen dicht bij elkaar en mogen er beide zijn. Humor kan iemand die ziek is goed doen, maar gebruik het wel gepast.
  • Respecteer het als de zieke het zelf bondig houdt. Of neem net tijd om te luisteren als de zieke graag uitvoerig zijn of haar verhaal wil doen.
  • Als er een stilte valt in het gesprek, hoeft u deze niet geforceerd op te vullen met praten om maar iets te zeggen. Een stilte in het gesprek kan nuttig zijn om gedachten en gevoelens opnieuw te ordenen. Stilte kan ook ruimte geven aan verdriet en mensen met elkaar verbinden.
  • Als de ander het prettig vindt en jullie onderlinge verhouding laat het toe, dan kunt u de hand van de andere vasthouden, een arm om hem heen slaan, een schouder bieden om tegen aan te leunen of om op uit te huilen …
  • Ook het gezin, de familie en de vrienden van de persoon met kanker hebben zorg en steun nodig: onderhoud ook met hen contact. Denk eraan: net zoals alle patiënten op hun eigen manier omgaan met kanker, zijn er ook verschillen tussen de naasten.
  • Vergeet vooral niet dat uw aandacht, steun, betrokkenheid en medeleven enorm veel deugd kunnen doen.